DIGITAL GALLERY

DIGITAL GALLERY – Νικολέτα Γερολιμίνη – «Απουσία»


 
 


 

Πόσο άνισα ξιφομαχεί το Παρόν μέσα στο Άπειρο
για μια Συνέχεια! Μια μοναχή ίντσα στιγμής
δανεισμένης απ’ την Άχρονία του Άπείρου να΄χει το
θράσος να γυρεύει Συνέχεια.(!)
Άστείο! Το Παρόν υποχωρεί στην Έπαρση του
Παρελθόντος, κι ολόσωμες οι Μνήμες μαζεύονται
και συνωστίζονται φλύαρες οι Σιωπές στο τόσο λίγο
του Παρόντος ,φτιασιδωμένες άστοργα με πένθος
πορφυρών θανάτων…
Έλλειψη…Άπώλεια…Άπουσία…
Ο ήχος της σιγής γοερός στην Άπουσία .
Λέξη σπασμένη, φτιαγμένη από Στέρηση και
Ύπαρξη. Σε δένει σφιχτά με την Άοριστία της
Άίσθησης- κάποιες φορές, Ψευδαίσθησης – με
σμίλη κοφτερή ακατέργαστα σφυροκοπάει το βράχο
των άυλων ονείρων μας και καταργεί την αναίδεια
της ΄΄ περίφημης΄΄ Ορασης του λελογισμένου …Η
Ψυχραιμία της Ψυχής διαταράσσεται…Και μετά
Έικόνες…Οπως λέμε, Ψυχοτρόπος Ουσία.

Ν.Γ